دنـــیـــای شـــاعـــران

شعرهایی از شاعران محبوب و دوست داشتنی

دنـــیـــای شـــاعـــران

شعرهایی از شاعران محبوب و دوست داشتنی

دنـــیـــای شـــاعـــران

زندگی... جیره مختصری است،

مثل یک فنجان چای،

وکنارش عشق است،

مثل یک حبۂ قند،

زندگی راباعشق،

نوش جان بایدکرد.‎

"سهراب سپهری "


سهراب سپهری :

زندگی رسم خویشاوندی است

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرسشی دارد اندازه ی عشق

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود

زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد

زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد

زندگی مجذور آیینه است

زندگی گل به توان ابدیت

زندگی ضرب زمین در ضربان دل ماست

زندگی هندسه ی ساده و یکسان نفسهاست



دوستان ممنون که به وبلاگم سرزدید
لطفا نظر فراموش نشه...
اومدید یه نشون بزارید متوجه بشیم یکی اومده!

^_^

تشکر
آریانا (آرامش یک رویا)

با تشکر ویژه از دوست عزیز(^_^):
мдjiD ××آریایــــــــیها××

نویسندگان

بانوی من ای شعر ناب من

سه شنبه, ۱۳ تیر ۱۳۹۶، ۱۱:۳۰ ب.ظ


بانوی من ای شعر ناب من 

ای سوز دل از تو جواب من

می گویمت این شعر را اما

تو میکِشی هردم حساب من


برگرد و قلبم را دگرگون کن

با شعر بنشین ، باده گلگون کن

هر بیت را رونقی ده تو به این ساغر

برخیز و قلب شعر را خون کن


با نگاه بینظیر خود

 نقشی زنی تو در دل ساغر

این هیاهو را تو پایان ده

با نگاهت میبُری بند دلم آخر


چرخی بزن در روبروی من

پر کن ز عشقت تو سبوی من

تو پیک چشمانت عجب گیراست

با جرعه ای پر کن گلوی من


قصری شو ای بانوی شب خفته

فصلی شو در این شعر ناگفته

فصلی که از تو سبز می روید

در جای جایِ  عمر آشفته

ای انتهای هر خیال ناب

با تو روَم هر شب به یادَت خواب

این بغض ها با من گَلاویزند

من را بَرَند هر شب چو یک سیلاب


حرفی بزن ، غمگین غمگینم

این شعر را من ، در تو می بینم

از بس کشیدی بر تنم غم را

کوهی شدی بر دوش سنگینم


جلادِ تنهایی ، بس است برگرد

این دل بدون تو همه سرکرد

دستی بکِش بر جسم سرد من

روحم مرا از جسم خود دَر کرد


عشقی عنایت کن مرا بانو

تو بی نهایت کن مرا بانو

از درد و از سوز و غم خود تو

مهری عنایت کن مرا بانو


زیبا ترین سازی ، تو آوایی

تو بهترین فازی ، تو دریایی

در پیچش زلفِ خودت ، هردم

یک عمر ما را غرق می خواهی


آغوش تو یک ساحل امن است

در چَشم تو رویای یک قرن است

در این تلاطم در تن دریا

بی تو مکان من چه نا امن است


ای قصه ی آغاز این هِجرم

من از تو می گویم در این شعرم

شعر از تو می روید دوباره باز

از این نَهال و رویش و آغاز


صاحب شدی تو این جهانم را

هر لحظه و هر روز  و  آنَم  را

ای داد و ای بیداد من از تو

تو غَصب کردی کُون و مکانم را


تو مَطلع آغاز هر شعری

تو در دلم بیداد هر شکلی

شعرِ من از تو ، هست که جان دارد

تو صَرف عشقی ، بین هر فعلی


دنیای من بی لطف تو مُردَست

دوران بی تو ، چه آشُفته ست

برخیز و بامن تو مدارا کن

دستان من با تو گِره خوردست


بانوی من ای شورِ غم ، انگیز

هر سطر به سطر شعر ، شورانگیز

از هجر و غم ، از سوگ تو آخر

سر می دَهم  ، به دارِ حلقاویز


دیوانه ام ، دیوانه ، می دانم

دیوانه ی زنجیر می مانم

تو نیستی ، افسانه می خوانم

بی یاد تو هرگز ، نمی مانم



👤شاعر: محمد نصیری 


****

با تشکر از دوست عزیز: 

мдjiD ××آریایــــــــیها××


موافقین ۲ مخالفین ۰ ۹۶/۰۴/۱۳
آرامش یک رویا

نظرات  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی