دنـــیـــای شـــاعـــران

شعرهایی از شاعران محبوب و دوست داشتنی

دنـــیـــای شـــاعـــران

شعرهایی از شاعران محبوب و دوست داشتنی

دنـــیـــای شـــاعـــران

زندگی... جیره مختصری است،

مثل یک فنجان چای،

وکنارش عشق است،

مثل یک حبۂ قند،

زندگی راباعشق،

نوش جان بایدکرد.‎

"سهراب سپهری "


سهراب سپهری :

زندگی رسم خویشاوندی است

زندگی بال و پری دارد با وسعت مرگ

پرسشی دارد اندازه ی عشق

زندگی چیزی نیست که لب طاقچه ی عادت از یاد من و تو برود

زندگی حس غریبی است که یک مرغ مهاجر دارد

زندگی سوت قطاری است که در خواب پلی می پیچد

زندگی مجذور آیینه است

زندگی گل به توان ابدیت

زندگی ضرب زمین در ضربان دل ماست

زندگی هندسه ی ساده و یکسان نفسهاست

____________________________________________

_دوستان ممنون که به وبلاگم سرزدید
_لطفا نظر فراموش نشه...
اومدید یه نشون بزارید متوجه بشیم یکی اومده!:)

==> نظر یا پیشنهادی هم بود خوش حال میشم به اشتراک بزارید..

نکته: دوستان از اونجایی که من همیشه نیستم و گاهی دیر به دیر میتونم سر بزنم اگر نظر یا درخواستی دادید و برای جواب طول کشید خواستم اطلاع بدم وقتی ببینم قطعا جواب خواهم داد‌‌‌ .. سپاس ازحضور و نگاهتون..🌷

^_^
تشکر
آریانا (آرامش یک رویا)

با تشکر ویژه از دوست عزیز(^_^):
мдjiD ××آریایــــــــیها××

سیاه چاله زمان
نویسندگان

خدا قسمت کند یک شب ؛ به هجران مبتلا گردی
کمی با درد جان سوز دل من ؛ آشنا گردی

خدا قسمت کند یک شب ؛ بمانی منتظر شاید
بفهمی حال زارم را ؛ دگر بی مدعا گردی
 
 خدا قسمت کند یک شب ؛ بگیرد بغض سنگینی
 گلویت را ؛ و آن لحظه به دنبال خدا گردی
 
 خدا قسمت کند یک شب ؛ چو من در اوج تنهایی
زحرفی بشکند قلبت ؛ غمگین و بی نوا گردی
 
خدا قسمت کند یک شب ؛رود خواب از نگاه تو
گریزان و گرفتار شبی ؛ بی انتها گردی
 
خدا قسمت کند یک شب ؛ ز یارت بشنوی حرفی
که همچون من زیک جمله ؛ تو محتاج عطا گردی
 
خدا قسمت کند یک شب ؛ بفهمی عاقبت دردم
بسوزی تا ابد شاید ؛ تو هم مانند ما گردی ..




با تشکر از دوست عزیز:

мдjiD ××آریایــــــــیها××


🌺🌺🌺🌺🌺🌺


۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۸ اسفند ۹۴ ، ۱۱:۵۳
آرامش یک رویا


گرفتم بعد عمری مدرکی چند و اینجانب شدم حالا مهندس

 
ندانستم که ریزد از چپ و راست ! ز پایین و از آن بالا مهندس
 

غضنفر گاری اش را هول نمیداد! دِ یالا هول بده یالا مهندس
 

تقی هم چونه میزد کنج بازار ! نمی ارزه واسم والا مهندس!

 
به مرد قهوه چی میگفت اصغر !دو تا چایی قند پهلو مهندس
 

شنیدم کودکی میگفت در ده !به مردی با چپق خالو مهندس

 
ز جنب دکه ای بگذشت مردی !صدا آمد ” آب آلبالو مهندس “
 

خلاصه میخورد خون جماعت !همیشه بدتر از زالو مهندس !
 

شنیدم با تشر میگفت معمار !به آن وردست حمالش مهندس

 
یهو یاد سکینه کردم ای داد !فدای آن لب و خالش مهندس
 

شنیدم که عمل کرده دماغش خبر داری از احوالش مهندس؟!
 

شنیدم بعد تنظیمات بینی !بهش میگن همه خانوم مهندس
 

شنیدم بچه زاییده دوباره بگو هشتا کمه خانوم مهندس!؟

 
سرت رو درد آوردم من مهندس !سخن از هر دری اومد مهندس
 

یکی سیگار میخواد اون سمت دکه !برو که مشتری اومد مهندس !


شاعر:؟؟؟


🌺🌺🌺🌺🌺🌺


با تشکر از دوست عزیز:

мдjiD ××آریایــــــــیها××


🌺🌺🌺🌺🌺🌺

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۷ اسفند ۹۴ ، ۱۴:۰۹
آرامش یک رویا


شیشۀ عطریم و در افسوس، بوی رفته را


عشق، برگردان به ما این آب جوی رفته را


یوسفم را گرگ برد و حسرت پیراهنش


پس نخواهد داد نور چشم و سوی رفته را


منّت رسوایی ات را بر سرم نگذار عشق


تا به سر خاکی بریزم، آبروی رفته را


بی حساب امروز دل بازیچه کن اما بدان


میکشد روزی خدا از ماست موی رفته را


هرچه در دنیا دلم پوسید دیگر کافی است


تا نپوسیدم صدا کن مرده شوی رفته را



شاعر: حسین زحمتکش


🌺🌺🌺🌺🌺🌺


با تشکر از دوست عزیز:

мдjiD ××آریایــــــــیها××


🌺🌺🌺🌺🌺🌺

 

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۷ اسفند ۹۴ ، ۱۴:۰۷
آرامش یک رویا

مرگ من روزی فرا خواهد رسید

در بهاری روشن از امواج نور

در زمستانی غبارآلود و دور

یا خزانی خالی از فریاد و شور


مرگ من روزی فرا خواهد رسید

روزی از این تلخ و شیرین روزها

روز پوچی همچو روزان دگر

سایه ی از امروزها، دیروزها


دیدگانم همچو دالانهای تار

گونه هایم همچو مرمرهای سرد

ناگهان خوابی مرا خواهد ربود

من تهی خواهم شد از فریاد درد


می خزند آرام روی دفترم

دستهایم فارغ از افسون شعر

یاد می آرم که در دستان من

روزگاری شعله می زد خون شعر


خاک می خواند مرا هر دم به خویش

می رسند از ره که در خاکم نهند

آه شاید عاشقانم نیمه شب

گل بروی گور غمناکم نهند


بعد من ناگه به یکسو می روند

پرده های تیرهء دنیای من

چشمهای ناشناسی می خزند

روی کاغذها و دفترهای من


در اتاق کوچکم پا می نهد

بعد من، با یاد من بیگانه ای

در بر آئینه می ماند بجای

تارموئی، نقش دستی، شانه ای


می رهم از خویش و می مانم ز خویش

هر چه بر جا مانده ویران می شود

روح من چون بادبان قایقی

در افقها دور و پیدا می شود


می شتابند از پی هم بی شکیب

روزها و هفته ها و ماه ها

چشم تو در انتظار نامه ای

خیره می ماند بچشم راهها


لیک دیگر پیکر سرد مرا

می فشارد خاک دامنگیر خاک!

بی تو، دور از ضربه های قلب تو

قلب من می پوسد آنجا زیر خاک


بعدها نام مرا باران و باد

نرم می شویند از رخسار سنگ

گور من گمنام می ماند به راه

فارغ از افسانه های نام و ننگ

شاعر: فروغ فرخزاد



🌺🌺🌺🌺🌺🌺


با تشکر از دوست عزیز:

мдjiD ××آریایــــــــیها××


🌺🌺🌺🌺🌺🌺





۱ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۲۷ اسفند ۹۴ ، ۱۴:۰۲
آرامش یک رویا

"پنجشنبه ی تلخ "


کوچه ای خلوت،نگاهی پر طمع،دیدم چرا ؟
چشم خیس از دخترک،درکوچه خندیدم چرا ؟

ترک دنیا میکند ، دنیا خرابش کرده اســـت
دیدم و با بی محلی زود چرخــیدم چـــرا ؟

شکوه ای دارم خدایا،با که گویم درد خــــود
از خودم دارم گلایه دیر جـــنبیدم چـــــرا ؟

تیغ تیز و شاهرگ،مردم کجا؟قاضی کــجا؟
از که میترسی دلا،من غرق تردیــــدم چرا؟

چشم پوشی میکنم،اما خدا با مــن بــــگو
درد او بی مادری بود و نفهمیدم چــــرا ؟

شاعر: ناشناس



🌺🌺🌺🌺🌺🌺


با تشکر از دوست عزیز:

мдjiD ××آریایــــــــیها××


🌺🌺🌺🌺🌺🌺


۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۷ اسفند ۹۴ ، ۲۳:۳۶
آرامش یک رویا


روزی از راه آمدم اینجا ، ساعتش را درست یادم نیست


دیدم انگار دوستت دارم ، علّتش را درست یادم نیست



چشم من از همان نگاه نخست ،با تو احساس آشنایی کرد


خنده اَت حالت عجیبی داشت ، حالتش را درست یادم نیست



زیر چشمی نگاه میکردم ،صورتت را و در خیال خودم


می زدم بوسه بر کنار لبت ،لذّتش را درست یادم نیست



آن شب از فکر تو میان نماز، بین آیات سوره توحید


لَم یَلِد را یَلِد ولَم خواندم ، رکعتش را درست یادم نیست



باورش سخت بود و نا ممکن، که دلم بوی عاشقی می داد


پیش از این او همیشه تنها بود ،مدّتش را درست یادم نیست



مانده بود از تمام خاطره ها یک نفر در میان آئینه


اسم او مهرداد بود اما شهرتش را درست یادم نیست



خواب تو خواب هر شبم شده بود راه تعبیر آن سرودن شعر


یک غریبه همیشه پیش تو بود ،صورتش را درست یادم نیست



عادت عشق دل شکستن بود و مرا عاشق نگاه تو کرد


واقعاً او چه خوب می دانست عادتش را درست یادم نیست



عاقبت مرد بین آئینه بی خبر رفت و در شبی گم شد


چون لیاقت نداشت یا اینکه ، جرأتش را درست یادم نیست


شاعر: مهرداد_بابایی 


🌺🌺🌺🌺🌺🌺


با تشکر از دوست عزیز:

мдjiD ××آریایــــــــیها××


🌺🌺🌺🌺🌺🌺




۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۷ اسفند ۹۴ ، ۲۳:۲۷
آرامش یک رویا

تو که راهی شدی،نمیدانی،معنی بی قرار یعنی چه  ..

مثل یک ماهواره ی تنها،گم شدن در مدار یعنی چه..

 

حمله ی لشکر غزل دیدی؟ امشب از حس شعر لبریزم

غرق آرامشی نمی فهمی،لحظه ی انفجار یعنی چه..

 

می روی سمت یک فراموشی..چمدانی گرفته دستت را..

شاعری بی قرار می فهمد،سوت ِ تلخِ قطار یعنی چه..

 

با صدای رسا که می خندی، بنده مسئول خنده ها هستم

بی خیالی تو و نمی فهمی،شانه ی زیر بار یعنی چه..

 

دل من را زدی به دریاها،این دلی که ندیده دریا را

چشم دریایی ات به من فهماند،آبی بی گدار یعنی چه..

 

مدتی می شود پر از دردم ، مثل یک سال پیشِ ِ حال خودت

تو خودت هم که خوب میدانی،قرص..روزی سه بار یعنی چه..

 

آه! با میله های مواجی،چشم های تو در محاصره است

مژه هایت به من نشان دادند،آسمان در حصار یعنی چه..

 

شاعری خسته از غزل هایش،سمت باران دوباره راه افتاد

هیچ کس..هیچ کس نمیداند،پرسه در لاله زار یعنی چه..

 

قم همیشه غریب و دلگیر است،باز هم شکر حق که(بانو)هست

تو که طهرانی و نمی فهمی،غربت یک دیار یعنی چه...

 

شاعر: محمد_شریف

🌺🌺🌺🌺🌺🌺


با تشکر از دوست عزیز:

мдjiD ××آریایــــــــیها××


🌺🌺🌺🌺🌺🌺




۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۷ اسفند ۹۴ ، ۲۳:۲۲
آرامش یک رویا

حس میکنم در عمق دریای خزر هستم
از بس که امشب در خیالت غوطه ور هستم

من مثل آن نامه که در یک بطری کوچک
خود را به ساحل می رساند خوش خبر هستم

شادم اگر بر روی لبهای تو لبخند است
غمگینی آن روزی که میدانی پکر هستم

گفتی شنا کردن در این دریا خطرناک است
اما ندانستی که من اهل خطر هستم

فردا، میان آنهمه صیاد مروارید
آنکه می آید دست پر من یک نفر هستم

شاعر: مهسا تیموری

🌺🌺🌺🌺🌺🌺


با تشکر از دوست عزیز:

мдjiD ××آریایــــــــیها××


🌺🌺🌺🌺🌺🌺



۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۰ اسفند ۹۴ ، ۰۹:۱۵
آرامش یک رویا

نور، از چشم من افتاده ست، در چشم شبت
خیره کرده، کهکشان را، برق هردو کوکبت

با زبان بی زبانی، ساده نیشم می زنی
طالعم افتاده در برج قمر در عقربت

در کنارم می نشینی، قندپهلو می شوم
دوست میدارم، بنوشم چای با قند لبت

کافرم کردی به پرهیز از خطوط قرمزت!
مؤمنم کردی به موی مشکی لامذهبت

« إِنَّ » با هر « عُسْرِ یُسْرًا » حکمت درد من ست
قسمت این بوده، بسوزم مدتی را در تَبت

شاعر: حسن رحمانی نکو


با تشکر از دوست عزیز:

мдjiD ××آریایــــــــیها××


🌺🌺🌺🌺🌺🌺


۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۱۰ اسفند ۹۴ ، ۰۹:۱۱
آرامش یک رویا

خسته ام از بس خودم را در خودم سر رفته ام
سال ها، از زیر بار کارها، در رفته ام
بحث های جدّی منطق، جهان بینم نکرد
هم نشینی با مگس ها نیز، شیرینم نکرد
.

حاصل تنهائی ام، از جمع ها بیرون شده
عنکبوتی مُرده ام، در تار خودِ مدفون شده
دل به چوپان داده و... خون خودم را خورده ام
آبروی گرگ های گلّه ام را بُرده ام
.

سال ها خوابیده ام در پیله ی تنها شدن
غنچه ی پژمرده ای، در انتظار وا شدن
پیله ی پروانگی هایم، خیالی خام بود
عمر زیبا بودن گُل، از سحر تا شام بود
.

وای از بیهودگی، از خستگی از جا زدن
وای از یک عمر را درماندگی، درجا زدن
سال ها نوشیدن بیهوده ی خون ِجگر
وای از روزی که می بینی نمی بینی دگر
.

در پیِ یک لحظه آرامش، وَ خوابی راحتی
خسته ای از خواندن این شعرهای لعنتی
واژه ها یا هرزه، یا بی محتوا، یا پُر غم اند
شاعران، رسواترین دیوانگان عالَم اند
.

پشت هر در، روبرویت، یک جهان دیوارتر
روز بعد از این، از امروز خودت، تکرار تر
می کُشی با یک «مسکن» دردهای حاد را
می کِشی سر با دو لیوان، یک جهان «فریاد» را
.

می نشینی مشکلت را با خدایت حل کنی
سال ها با هر کتاب و مذهبی، کل کل کنی
تا بیفتد عاقبت جایی درونت، انفصال؛
ظاهری که بیست سال و... باطنی که شصت سال
.

تا به جای آری خلوص کار را در «بندگی»
چاره ای داری مگر؟ جز مُردگی در زندگی
رو به کوهستان، اگر چه می توان فریاد زد
حرف هایی هست که... باید فقط در باد زد...

شاعر:  آریا  صلاحی


با تشکر از دوست عزیز:

мдjiD ××آریایــــــــیها××


🌺🌺🌺🌺🌺🌺

۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰ ۰۸ اسفند ۹۴ ، ۱۴:۰۶
آرامش یک رویا