نه مغرورم، نه دلسنگم، نه از تحقیر می ترسم.‌

نه مغرورم، نه دلسنگم، نه از تحقیر می ترسم

پر از بغضم ولی از اشک بی تاثیر می ترسم

حریفی خسته ام، شطرنج بازی که کم آورده

که از پیچیده بازی های این تقدیر می ترسم

”میایی، چای می نوشی، برایت شعر می خوانم...”

من از سردرد این رویای بی تعبیر می ترسم

هم از تهران پرجمعیت آشفته بیزارم

هم از تنها شدن در خانه ی دلگیر می ترسم

دلم صحرا و دریا را به آتش می کشد روزی

ازین دیوانه، این مجنون بی زنجیر می ترسم

شاعر: امیرعلی نوری

****

با تشکر از دوست عزیز: 

мдjiD ××آریایــــــــیها××

مرد اگر عاشق شود دشوار خوابش می برد..

مثل بیماری که بالاجبار خوابش می برد

مرد اگر عاشق شود دشوار خوابش می برد

می شمارد لحظه ها را ؛ گاه اما جای او

ساعت دیواری از تکرار خوابش می برد

در میان بسترش تا صبح می پیچد به خویش

عاقبت از خستگی ناچار خوابش می برد

جنگ اگر فرسایشی گردد نگهبانان که هیچ

در دژ فرماندهی سردار خوابش می برد

رخوت سکنی گرفتن عالمی دارد که گاه

ارتشی در ضمن استقرار خوابش می برد

دردناک است اینکه می‌گویم ولی هنگام جنگ

شهر بیدار است و فرماندار خوابش می برد

بی گمان در خواب مستی رازهایی خفته است

مست هم در قصر و هم در غار خوابش می برد

یک جهان باغِ سیب و حسرت من..

یک جهان باغِ سیب و حسرتِ من 

چیدن سیب ز باغ یار است هنوز

گر چه پاییز موسم سیب است ولی

سیبِ محبوب مرا بهار است هنوز

صبر نتوانم کرد بیش از این دگر

دل آشفته ی من دچار است هنوز 

غزل و قصیده سرودن کار من نیست اما

شعرهایم در فراق تو تب دار است هنوز

چشم عالم به خواب شیرین رفته است 

چشم های فرهادِ تو بیدار است هنوز 

هر کس ز طبیب خود نوش دارویی گرفت 

"مسعود" ولی در بستر و بیمار است هنوز 

عاشقان را گر نباشد شوق و شور یک نگاه

لیک دو چشم مرا شوق اولین دیدار است هنوز

شاعر: مسعود_گُلی

****

****

بوی لعنت شده ات روی تنم جا مانده..

بوی لعنت شده ات روی تنم جا مانده

یا نه بر بوی تنت این بدنم جا مانده

عطر تو، چنگ من و عادت پرخاشگری

این سه چیز از تو و فارغ شدنم جا مانده

گرگ خونین دهنی بر سر انگشت خودم

یوسفی در قفس پیرهنم جا مانده

غربتی داده به من محنت دوری که مپرس

کنج آغوش تو گویی وطنم جا مانده

هی نگو بعد تو آن آدم سابق بشوم

مزه ی سیب لبت در دهنم جا مانده

ما شدن حادثه ای نیست که از یاد رود

تو ندیدی که چه چیزی ز منم جا مانده

دود و خاکستر در باد و دم گرم شما

یادگاری که از آتش زدنم جا مانده !

شاعر:

👤عرفان پاکزاد

****

با تشکر از دوست عزیز: 

мдjiD ××آریایــــــــیها××

نگاه گمشده..

من به دنبال نگاهی بودم و پیدا نشد

خواستم زیبا شود این زندگی٬زیبا نشد

رود جاری بودم و مرداب راهم را گرفت

عاشق آغوش دریا بودم و دریا نشد

روزها را در پی فردای خوش کردم تباه

آه اما تا به امروزم چنین فردا نشد

کیمیای عاشقی گفتم کند دردم علاج

آن که من بهرش چنین مجنون شدم لیلا نشد

شد دلم از عاشقی سیر و خودم از زندگی

بسته ام باری که بگریزم ز خود اما نشد

تا به زانو در گل و در سر هوای رفتن است

تا رهایی یابم از هر آنچه در اینجا نشد

هرچه گشتم تا کنم پر جای خالیِ تو را

واژه ها را زیر و رو کردم ولی پیدا نشد❤️🌹

شاعر: مجتبی آتشفشان

****

با تشکر از دوست عزیز: 

мдjiD ××آریایــــــــیها××

سکوت..

دلم شکست و نیامد صدایی از دیوار 

هزار مسئله شد در ضمیر دل بیدار 

شکار چی جوانی که صید جان میکرد 

کنون به قصد تبارم خیزده در پندار 

به عشق گفت بگو دل بتر بود یا جان 

ز جان بریدم و گفتم که دل بود بسیار 

ولی زبان دل ما زبان دشواریست 

زبان جان زبان است و مرهمی بیمار 

چه حاصل ار دل ما را به هیچ میگیری 

که هیچ و هیچ زمان دارد حاصلی بسیار 

من وتو روز جدایی چو ابر میگرییم 

بر اسمان و زمین در کشاکش دیدار 

نگو که جبر زمان باعث جدایی هاست 

که من به جبر زمان تیشه میزنم ای یار 

هزار بار گسستی و بیشتر نشدی 

بیا که بیشترینم در این دم از ایثار 

من ونهایت اشراق و عشق بیدارت 

تو وتلاوت این شعر و دیده یی غمبار 

من از سکوت تو فریاد میکشم در شعر 

من از حضور تو پر بار میشوم در کار 

حجاب عشق اگر پاره شد غم مانیست 

چه جای حجب و حیا چون گذشتم از این بار 

میان خار مغیلان نرفتم از تزویر 

به عشق زحم زبانت نشسته ام بر خار 

بخوان که خواند تو شعله میشکد در عشق 

بمان که ماندن تو جان دانه است و بهار

 

هامبورک نوامبر 1986 ((فریدون فرخزاد))

شاعر: فریدون فرخزاد

غرق یک خاطره باشی و به آخر برسی ..

غرق یک خاطره باشی و به آخر برسی

به غم انگیزترین صفحه ی دفتر برسی

.

به سرت هی بزند تا بروی رو به عقب

که به یک حادثه یا یک غم بهتر برسی

.

از غزل کام بگیری و بسوزی هر شب

سر این رابطه اینبار به باور برسی

.

عشق یعنی که بخواهی و بمیری، ای وای!

آنقَدَر دیر ، دم رفتن او سر برسی

.

باخدا عهد ببندی و بگوید باشد

دست آخر که به یک شانه ی دیگر برسی

.

آرزوهای محال دل بی تو یعنی

لحظه ای چشم ببندم ، تو هم از در برسی

.

شاعر: #پویا_جمشیدی

تو ماندگارترین شاعر زمان منی..

 تـو ماندگار ترین شاعـرِ زمانِ مـنے

نہ اینکہ شـعر بگویے کہ شعرِ جانِ منے 

از آفتـابِ نگاهَـت غـُرور مےریـزد 

دلیلِ سـَر بہ هـَوایےِ بے امانِ منے

مـرا کہ مـَردمِ شهرم شبیہ دیـوارند

تویے کہ پنجره ے رو بہ بیکرانِ منے 

شب گذشتہ  مــیانِ ستارگان گفتم 

کہ مـاه فَخـر ندارد. تـو آسمانِ منے

بہ فرض ایل و تبارم مـَرا رهـا کردند 

چہ غم کہ یک نفرِ کُلِّ خاندانِ منے

تو از قبیلہ ے باران، من از تبارِ کویر 

چقدر خوب زلالے کہ میهمانِ منے

****

با تشکر از دوست عزیز: 

мдjiD ××آریایــــــــیها××

عمری به مرگ خاطره ها گریه کرده ایم..

عمری به مرگ خاطره ‌ها گریه کرده ایم

هر دو کنار پنجره ‌ها گریه کرده ایم

در امتداد سایه ی شب، پشت بیکسی 

در لابلای کرکره‌ها گریه کرده ایم

هی در حوالی غمِ خود چرخ خورده ایم

هی در محیط دایره ‌ها گریه کرده ایم

حیف از امیدو عاطفه،حیف از گذشته ها

تا صبح در مذاکره ‌ها گریه کرده ایم

یک عمر پشت پنجره رنگ غروب داشت

از رنگ زرد منظره ‌ها گریه کرده ایم

از دستِ... بگذریم، همین سرنوشت، آه 

عمری به مرگ خاطره‌ ها گریه کرده ایم

****

پشت تقدیر نشستی که نگاهت نکنم؟..

پشت تقدیر نشستی که نگاهت نکنم؟

یا که بر بخت بد خویش،گواهت نکنم؟

بنشین آینه ام ! فرصت صحبت تنگ است

به تو سوگند که رنجیده ز آهت نکنم

هفت شهر غزلم بی تو در آشفتگی است

از چه رو بر سر هر قافیه،شاهت نکنم؟

چشمه نوری و نامردم اگر از پس شب

هر سحر پنجره را محو پگاهت نکنم

از همان روز که سرسبز نگاهم کردی

قول دادم که در این عشق،تباهت نکنم

ایستادم به سر پنجه که خوبت بینم...

پشت تقدیر نشستی که نگاهت نکنم

شاعر: زهره پریشانی

****